Al even lig ik wakker, draai op mijn rechterzij. Linkerzij. Schud nogmaals de kussens op, dekbed van me af, dekbed weer naar me toe. Ga op mijn rug liggen. Ik kan de slaap niet vatten. Wat op zijn minst opmerkelijk is, want mijn slaappatroon lijkt genetisch geïnspireerd te zijn door de familie van marmotten. Normaal hoef ik alleen maar mijn kussen te voelen en ik glijd in een andere wereld. Deze nacht niet. Ik ben aan het nadenken. Piekeren is een beter woord… en malen komt nog meer in de richting.

(more…)

Ook ik struggle regelmatig met het gesprek in mezelf tussen ego en spirit, met het dilemma: Wie wint er? Wat is leidend in mijn gedrag, mijn keuzes? Zelfs op de meest banale en simpele momenten op een doodgewone dag. Bewustzijn betekent niet dat we geen mens meer zijn.

(more…)

Om 10 uur word ik verwacht. Klokslag 10 uur meld ik me dan ook bij de receptie. In mijn turbulente bestaan wederom een deadline gehaald. Veel tijd om op adem te komen heb ik niet; de directiesecretaresse komt me al tegemoet gelopen. Of ik haar wil volgen. Er wordt niets gezegd, ze kijkt me zelfs niet aan. Brengt me tot bij een deur, klopt en verzoekt me naar binnen te gaan.
Formeel geven we elkaar een afstandelijke hand.

(more…)

Al langere tijd ben ik betrokken bij een bedrijf dat me structureel inhuurt voor het geven van trainingen. Daarnaast maken ze af en toe gebruik van mijn hersenen, mijn inzichten, mijn intuïtie en mijn vlotte babbel als zich weer eens een (dreigend) conflict aandient binnen de verschillende teams die allemaal zo op hun eigen wijze verantwoordelijk zijn voor het dagelijks reilen en zeilen.
Conflicten die meestal gebaseerd zijn op miscommunicatie, het denken in verschillen in plaats van gezamenlijke belangen en die worden gevoed door de escapades van het zich manifesterende ego die voor het gemak de hotline met de spirit ‘even’ verbroken heeft.

(more…)